پلی جیم

play gym

تشک بازی یا همان زمین بازی سه بعدی نوعی زیرانداز نرم و راحت است که کودک می تواند در آن بازی و استراحت کند و بالای آن عموماً ۲ طاق چوبی و یا پلاستیکی قرار گرفته و اسباب بازی‌های مختلف از آن آویزان هستند. برخی ها آن را با نام تشک بازی و برخی با نام پلی جیم می‌شناسند.

بازی و سرگرم کردن کودک یکی از ابتدایی‌ترین ویژگی‌های یک پلی جیم است.

استفاده از این تشکها برای نوزادان تاثیر زیادی بر هوش و خلاقیت کودک دلبند شما در بزرگسالی دارد پس به عنوان یک اسباب بازی  بهتره در لیست سیسمونی  در نظر داشته باشین.

بعضی از انواع تشک‌ بازی نوزاد داخلِ محیطِ خود لامپ، پخش‌ کننده موسیقی، آیینه، سازهای اسباب بازی (مثل پیانو، که با ضربه زدن کودک صدا می‌دهند)، بالشت‌های و یا انواع وسایل سرگرمی مختلف دارند. برخی دیگر هم فقط یک فضای ساده برای دراز کشیدن، نگاه کردن و بازی کردن کودک دارند. 

البته در این دوره زمانی کودک عموماً فقط می‌تواند روی اسباب بازی‌هایی تمرکز کند که فاصله‌ی خیلی کمی با او دارند. با رشد بیشتر نوزاد و قوی‌تر شدن قوه بینانی‌اش، او می‌تواند رنگ‌ها را هم تشخیص دهد. در حدود ۶ ماهگی نوزاد می‌تواند به وضوح و کاملاً مثل شما تشک بازی خود را تماشا کند. هرچه کودک بزرگتر شود، با خلاقیت بیشتری با اسباب بازی‌های داخل پلی جیم بازی می‌کند و محیط را کنجکاوانه‌تر بررسی می‌کند.

نوزاد با استفاده از تشک بازی می‌‌تواند اساس تفکر علت و معلولی را یاد بگرید. در حدود سن ۶ هفتگی تا ۴ ماهگی، نوزاد وارد دورانی می‌شود که پیاژه آن را «واکنش دوری اولیه» نامیده است. یعنی نوزاد یاد می‌گیرد کاری را که به صورت اتفاقی انجام داده بود را مجدداً انجام دهد (برای مثال، ضربه زدن اتفاقی به یکی از اسباب بازی‌های تشک بازی). در حدود ۴ الی ۸ ماهگی نوزاد این کارها را عمداً انجام می‌دهد و تکرار می‌کند.

expand_less برگشت به بالا